Najaarstentoonstelling "De poëzie van het mechanische"

 


Roos van Haaften

Roos van Haaften (Nederland, 1983) is beeldend kunstenaar. Na een achtergrond in theater maakt zij met name lichtwerken op muren: ze tekent met reflecties en schaduwen. Door met theaterlicht te projecten in de ruimte, rondom objecten en figuren, ontstaan nieuwe scènes met een beklemmend karakter. De middelen waarmee ze de beelden tot stand brengt zijn alledaags: het zijn op straat gevonden spiegels met een barst erin, kruimels en stofjes, poeders en pillen, afval en restjes. Die stalt zij open en bloot uit op glasplaten die vanuit verschillende hoeken worden belicht, waardoor een projectie op de bovenliggende wand een desolate landschappelijke of architectonische weerschijn veroorzaakt. In het werk onderzoekt ze gradaties van ‘actualiteit’ en ‘virtualiteit’- termen van Deleuze in zijn boek Cinema II. ‘Echte’ objecten, worden uit hun functie gehaald, en opnieuw bijeengeplaatst om – aangelicht – een virtueel lichtbeeld te projecteren.

Roos van Haaften studeerde theater aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en beeldende kunst aan Artez Arnhem. In 2009 vervolgde ze haar opleiding met een Master in Arts in London (UAL Wimbledon). Ze woont en werkt in Amsterdam.

 



Mariska de Groot

Intrigued by the phenomena and history of optical sound, Mariska de Groot (1982, NL) makes, performs and composes for comprehensive analog light-to-sound instruments and installations which explore this principle in new ways. Her work often has a reference to media inventions from the past, with which she aims to excite a multi-sensorial and phenomenological experience in light, sound, movement and space.

 

Mariska obtained her BA in graphic design in Arnhem (2000-2005) and received her masters diploma at the ArtScience interfaculty in 2012. In 2009/2010 Mariska received a Startstipendium from Fonds BKVB. She won the BNG Workspace12 Project Prize in 2012, in 2014 she won the O68 Price for German/Dutch artists and in 2016 she received Creatives Industries Talent development grant. www.mariskadegroot.com

 

Cine Chine

Tucked deep in the cinematic apparatus light projections of rapidly rushing graphic patterns are transformed into sound vibrations. In ‘CineChine’ you experience in physical proportions the phenomenon optical sound – an invention of the 1920’s applied in celluloid and synthesizers – where light and sound are similar.

 

Objects that remind of a disassembled movie machine are positioned in the room.

Beams of light shoot through rotating disks, projecting a composition of dynamic black and white, hard edged forms that find a direct antecedent in the experiments with sound on film carried out by the Russian avant-garde in the late 1920s.

The changing light frequenties are picked up by light sensitive speakers and transformed into sound.

Soon it is clear that the tones you hear are one and the same with the light that you see. All light is potential sound.

The transdisciplinary composition of ‘CineChine’ treats elements of cinematography from the viewpoint of the projector. The perspective of time&rhythm and light&sound are based on projection, shutter speed and rhythm of the machine.

 

For every exhibition a new location depended composition is made.

 


Veronique Schrama

Het werk van Veronique bestaat uit monumentale houtskooltekeningen. Hierin geeft ze uiting aan haar fascinatie voor industriële landschappen; ongedefinieerde ruimtes die zijn opgebouwd uit beton, asfalt, containers en fabrieken. Deze fascinatie is ontstaan in haar kindertijd: “Mijn vader werkte in een fabriek, maar ik mocht nooit de fabriek in als we mijn vader ophaalden. De geheimzinnigheid van die plek trok me aan en liet me fantaseren over wat erbinnen zou zijn, vooral over de machines. Toen een nieuw deel van de fabriek werd geopend kon ik eindelijk eens binnen kijken. Het was de allereerste keer dat ik in een fabriek was en ik zag de enorme, in mijn ogen gevaarlijke, machines die snel, ritmisch en steeds herhalend bleven doorwerken.” http://www.veroniqueschrama.nl

 


Alexandra Roozen

Alexandra Roozen (1971, Purmerend) onderzoekt de handelingen van het tekenen zou je kunnen zeggen. Vormen en texturen zijn de overblijfselen daarvan, die op grote vellen papier in zwart wit je blik dichterbij zuigen. Al jaren experimenteert de kunstenaar met het weglaten van de hand, het subjectieve aspect van het beeld. Met een boormachine waarin de boor vervangen is door een potlood creëert zij intrigerende abstracte beelden. In zwart-witte series worden minimale verschillen zichtbaar. De serie Axis kwam op een vergelijkbare wijze tot stand. Geen enkele etsplaat wordt daardoor hetzelfde en elke print die tot stand komt verschilt weer van de andere. Letterlijk en figuurlijk uniek werk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Presentatie "Een caleidoscoop van Stork-foto's" van beeldend kunstenaar Merit de Jong bij Oyfo Techniekmuseum

 

 

In het kader van 150 jaar Stork is t/m 28 oktober 2018 in de machine- en werktuigbouwzaal van het techniekmuseum een caleidoscoop van Stork foto’s te zien die is samengesteld door beeldend kunstenaar en grafisch ontwerper Merit de Jong uit Hengelo.Merit studeerde in 1992 af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Haar bijzondere werk wordt ondersteund door een selectie van kunst en techniektekeningen van Stork uit het archief van het techniekmuseum.Speciaal voor deze feestelijke gebeurtenis van 150 jaar Stork heeft Merit een aantal herdenkingsprenten in een gelimiteerde uitgave gemaakt die ook te zien zijn en waarop kan worden ingetekend.

Ga naar de website van Oyfo.

Meer info over Merit de Jong